Osteopatia jest rozbudowanym systemem diagnozowania i leczenia manualnego, powstałym ponad 100 lat temu w USA który nieustannie się rozwija i ewoluuje. To niezależny i odróżniający się zawód w zakresie opieki zdrowotnej, który przyczynia się do poprawy standardu życia, poprzez skupienie się na przyczynach problemu oraz poprzez dążenie do eliminowania uszkodzeń pierwotnych. W sferze diagnostyki analizie podlega ruchomość tkanek jako miary ich stanu funkcjonalnego. Wykorzystując wyspecjalizowane techniki manualne w procesie leczenia usuwa przeszkody naturalnej ruchomości tkankowej doprowadzając w rezultacie do zdrowia.

Aby zostać osteopatą należy najpierw uzyskać tytuł fizjoterapeuty lub lekarza. Osteopatę wyróżnia holistyczne podejście do pacjenta. W trakcie studiów osteopatycznych (w przeciwieństwie do studiów fizjoterapii) kładziony jest ogromny nacisk na fakt, iż wszystkie układy naszego ciała mają na siebie wzajemny wpływ i dysfunkcja jednego lub więcej układów (mięśniowo-szkieletowego, trzewnego, nerwowego, krwionośnego lub aspektów psychicznych) może spowodować lub wpłynąć na zaburzenia czynnościowe w innych układach ciała. Dzięki temu osteopata postrzega pacjenta jako całość a nie skupia się tylko na konkretnym schorzeniu, jak ma to miejsce w tradycyjnej medycynie.

Leczenie osteopatyczne promuje optymalną funkcję układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego, co wpływa na wszystkie układy organizmu, w tym układ trzewny, który także może być leczony bezpośrednio. Stosowanie osteopatycznych zasad i podstaw prowadzi do powstawania wielu metod i koncepcji leczenia, dopasowanych do potrzeb każdego pacjenta, w tym także profilaktyki. Osteopata dzięki bardzo dokładnemu i specyficznemu systemowi szkolenia potrafi nie tylko postawić trafną diagnozę, ale również poprzez znajomość i zrozumienie zależności w funkcjonowaniu organizmu ludzkiego, znaleźć przyczynę dolegliwości i w konsekwencji skutecznie wyleczyć pacjenta bez konieczności stosowania sprzętu do zabiegów fizykoterapeutycznych.

Osteopata wykorzystuje wyłącznie swoje ręce, zarówno do badania klinicznego, jak i w celu leczenia. Dlatego w trakcie studiów osteopatii szczególną uwagę i ilość godzin poświęca się naukę dokładnej palpacji. Ponadto osteopata w trakcie swojej pracy jest niezależny. W innych krajach Europy, gdzie osteopatia jest powszechnie znaną dziedziną, traktowany jest na równi z lekarzem.