To praktyczna część medycyny zajmująca się leczeniem odwracalnych zaburzeń funkcjonalnych narządu ruchu (stawów, więzadeł, mięśni) a w szczególności kręgosłupa. Terapię poprzedza diagnostyka składająca się z wywiadu oraz badania palpacyjnego i funkcjonalnego. Tego typu terapia przyczynia się znacząco do skrócenia czasu leczenia jednocześnie zwiększając sprawność ruchową i ograniczając leczenie farmakologiczne. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu ukierunkowanych i specyficznych dla danej metody technik mechanicznych lub kinetycznych przekazywanych przez terapeutę.